โตขึ้น...หนูอยากเป็นอะไร ?

เราอาจเคยได้ยิน หรือเคยเจอนคำถามนี้มาบ้างแล้ว....

แต่..ในสังคมชาวอาข่าของเราไม่ค่อยได้มีการพูดถึงในเรื่องนี้กันมากนัก

โดยเฉพาะ...ในสมัยของฉัน...แทบจะไม่มีใครตั้งคำถามนี้กับฉันเลย (สมัยพระเจ้าเหาหรือไง? ฮิ ๆ )

ในตอนนั้น...ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองอยากเป็นอะไร  หรือใฝ่ฝันอะไร

กว่าจะรู้...ต้องใช้เวลาอันเนิ่นนาน.....ที่จะสรุปว่า อะไรคือสิ่งที่เราชอบ เราถนัด

จะไปถึงสิ่งนั้นได้อย่างไร  และจะใช้สิ่งนั้นให้เป็นอาชีพ เป็นประโยชน์ต่อตัวเรา ต่อสังคมได้อย่างไร

จนกระทั้งวันหนึ่ง... ซึ่งเป็นช่วงระยะสุดท้ายที่ฉันจะต้องเลือกว่าฉันจะเรียนอะไรดี....

และกำลังสับสนว่าสิ่งที่อยากทำ กับสิ่งที่อยากเรียนมันจะเกี่ยวเนื่องกันได้อย่างไร

ฉันได้มีโอกาสได้คุยปรึกษากับญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง ที่คนในสังคมอาข่าของเรารู้จักเกือบทุกคน 

ท่านผู้นั้นคือคุณยศพงษ์  กู่แก้วเกษม ประธานมูลนิธิรักษ์อาข่า  ฉันได้พูดว่า

"ฉันอยากจะเรียนสายที่จะกลับมาช่วยคนอาข่าได้ ฉันจะต้องเรียนอะไร" ท่านตอบว่า

ชอบสายอะไรก็เรียนไปเลย ไม่ว่าเรียนอะไรก็สามารถกลับมาช่วยคนอาข่าได้ทั้งนั้นแหละ...

 ฉันถามต่อว่าเรียนครู /เกษตร หรือหมออนามัยเหรอ เพราะในสมัยนั้น นอกจากทำไร่แล้วอาชีพที่คนเรียนหนังสือ

ทำอยู่ในหมู่บ้านก็มีแค่นั้นเอง ท่านได้อธิบายเพิ่มเติม และมันทำให้ฉันมองเห็นภาพได้กว้างขึ้น

และมีความมั่นใจในการตัดสินใจเรียนสายที่ตัวเองชอบได้ง่ายขึ้น        จนมีฉันในวันนี้...และขอขอบคุณท่านไว้ ณ ที่นี้

ฉันจึงได้เขียนและเรียบเรียบเรียงบทความนี้ขึ้นมา เพื่อเป็นกำลังใจให้นักล่าฝันชาวอาข่าทุกท่าน...

ที่กำลังตามหาฝันของตนเองอยู่

 เราเคยฝันว่าอยากทำ อยากเป็นอะไรสักอย่างบ้างหรือไม่?

บางคนค้นพบความฝันนั้นแล้ว และกำลังพยายามไปตามเส้นทางฝันนั้น

ในขณะที่หลาย ๆ คน มีความฝันมากมาย แต่ไม่รู้ว่า...จะลงมือทำตามฝันนั้นได้อย่างไร

และอาจจะมี..ที่ไม่รู้ว่า ตัวเองมีความฝันหรืออยากทำอะไร

เชื่อว่าทุกคนมีความฝันของตัวเอง  อยู่ที่ว่าเราจะเจอมันช้าหรือเร็ว 

ถ้าเราเปิดตา เปิดใจมองตัวเองอย่างเข้าใจ เราจะมองเห็นพลังมหัสจรรย์ในตัวเรา

ว่าสามารถทำบางสิ่งได้...อย่างน่าทึ่ง และอาจไม่เคยคิดว่าจะทำอย่างนั้นได้มาก่อน

ขอเพียงเราค้นให้เจอ พัฒนาให้เต็มที่ ด้วยความตั้งใจ และมีความมุ่งมั่นที่จะทำให้ได้

ซึ่งเริ่มจาก...การมีความฝัน ความหวัง หรือที่เรียกซะโก้ว่า วิสัยทัศน์ นั่นเอง..

จากนั้นค้นหาความสามารถ ความถนัดของตัวเองให้เจอ และพัฒนาขึ้นเรื่อย ๆ จนแข็งแกร่ง 

และใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุดกับตัวเรา ครอบครัว และสังคมของเรา

แล้วเราจะค้นหาความฝันของเราเจอได้อย่างไร...ล่ะ

มีคนเคยบอกว่า     คิดเช่นไรเป็นเช่นนั้น ขอให้เราได้คิดพิจารณา ตั้งความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะทำความฝันให้เป็นจริง กำหนดเป้าหมายความฝันให้ชัดเจน ในมโนภาพ ปลูกศรัทธาให้กำลังใจตนเอง เชื่อมั่นว่างสิ่งนี้มีคุณค่าเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ เชื่อมั่นตนเองว่าทำได้ วางแผนให้รอบคอบ มุ่งมั่นทำตามแผนให้สำเร็จ ทำในสิ่งที่รัก รักในสิ่งทำ จะทำให้เราทำงานอย่างมีความสุขและมีโอกาสประสบความสำเร็จมากขึ้น

เพราะ....ความสำเร็จไม่ได้เกิดโดยความบังเอิญ... ความสำเร็จล้วนเกิดจากความตั้งใจ ความพยายาม และความมุ่งมั่นของเรา

ดังนั้น..หากเราได้เจอมันแล้วก็จงรีบเดิน...เพื่อก้าวสู่ฝันนั้นด้วยความมุ่งมั่น อดทน และไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคทั้งปวง  ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ สำหรับผู้ที่ยืนหยัดและมีเป้าหมายที่แน่นอน

เราจะไปถึงฝันนั้นหรือไม่ ขึ้นอยู่กับเราว่า

1.  มีความปรารถนา ความต้องการจริงหรือไม่

2.  ได้ลงมือทำทันทีหรือไม่

3.  มีความพยายาม ต่อสู้ ยืนหยัดหรือไม่

4.  มีความอดทนเพียงพอหรือไม่

ความแตกต่างระหว่างผู้ที่ไปถึงฝันหรือพบความสำเร็จกับไม่ผู้ที่ไปไม่ถึงฝัน(ไม่ประสบความสำเร็จ)คือผู้ประสบความสำเร็จจะลงมือทำทันที ไม่รอโอกาส และกล้าที่จะเริ่มต้นใหม่ แม้มีความผิดพลาดเกิดขึ้นนับครั้งไม่ถ้วน โดยการมองโลกในแง่ดีมองแบบเป็นบวก(Positive Thinking) ซึ่งสะท้อนออกมาให้เห็นจากแววตา สีหน้า ท่าทาง คำพูด ความคิด และการแสดงออกของเรา   

โปรดจำไว้ว่า ความสำเร็จ = ความสามารถX ความพยายาม X ทัศนคติ (คิดบวกหรือลบ)

คนที่ประสบความสำเร็จในชีวิตนั้น ก็คือ คนที่เลือกทางเดินของชีวิตตนเอง และมีความเชื่ออย่างบริสุทธิ์ใจว่าตนเองสามารถทำได้อย่างที่ฝันไว้ จากนั้นก็เริ่มที่จะก้าวเดินไปตามความฝัน แม้จะล้มก็ลุกขึ้นใหม่ และเดินต่อด้วยความมุ่งมั่นไม่ย่อท้อ จนในที่สุดฝันนั้นก็จะกลายเป็นจริงได้ในไม่ช้า        

Tags: ฝันให้ไกล...ไปให้ถึง

Hits: 195 | อ่านเพิ่มเติม...